Afgegaan op de promotie van diverse nationale teams deze zomer gaat het met dit toekomstbeeld crescendo en lijkt louter succes ons deel en loopt iedereen naast zijn schoenen van trots. Toch is daar wel wat meer over te zeggen, want dat ging niet vanzelf en is het niet zozeer de verdienste van de Bond, maar hebben juist de leden de eigenlijke aanzet tot dit succes gegeven. Ondanks de vele financiële perikelen van de NBB van de afgelopen jaren hebben de leden middels een zelfgekozen contributieverhoging de talentontwikkeling binnen de rayons en de nationale jeugdteams door de jaren heen boven water weten te houden.
Daarmee trotseerden zij heftige tegenwind, omdat de geluiden om met name de deelname aan de Europese jeugdtoernooien en Rayonselecties te stoppen, menigmaal bondsbreed bestreden moesten worden. Hoe dan ook heeft het in standhouden van beide talentenopleidingen een duidelijk effect gehad en betaalt zich dit nu uit.
Een positieve invloed op deze niveauverbetering heeft, ere wie ere toekomt, ongetwijfeld ook de uitbreiding van het aantal landelijke jeugdcompetities gespeeld. Daardoor nam voor een groter aantal spelers het gemiddelde niveau en de tegenstand toe.
Met de verschillende basketballscholen en nu het CTO team ziet de talentontwikkeling in Nederland er steeds rooskleuriger uit, met dien verstande dat aan deelname op dit niveau natuurlijk wel een prijskaartje hangt.
Het meedoen aan landelijke competities is een (onnodig) dure lol, zonder sponsors, of als aanhangsel van een eredivisieteam eigenlijk ondoenlijk, zeker wanneer er meerdere landelijk spelende teams binnen één vereniging zijn, wat vaak het geval is. Daarbij is het niet onmogelijk dat meedoen in de A poule duurder is dan meedoen in de B poule.
Gisterenavond zat de Directeur van de NBB, terwijl hij onze Rayonvergadering bezocht, tenminste al te hengelen naar de bereidheid van de leden tot extra financiële inspanningen om de Nationale teams die nu in de A poule uitkomen van extra middelen te voorzien. Ik ben altijd voorstander, zelfs voorvechter geweest om de nationale (jeugd) teams in competitie te houden, maar daar zitten grenzen aan. Zo vind ik het bijvoorbeeld onverantwoord om het geldverslindende Nationale Herenteam zonder dekking van een externe geldbron op pad te sturen en wanneer het kostenplaatje van de andere Nationale teams dezelfde kant opgaat, nu deze gepromoveerd zijn, geldt voor die teams hetzelfde.
Dat brengt mij van de ogenschijnlijke Succes Story van het Nederlandse Basketball naar de andere - veel donkerder - keerzijde van de medaille, namelijk de terugloop van het ledental zowel kwalitatief als absoluut. Dat het ledental terugloopt, ondanks berichtgeving dat dit al jarenlang constant is, merken we al tijden. We hebben dit in de loop der jaren allemaal ondervonden doordat we vroeger met een districtteam bij wijze van spreken 'om de hoek' uitspeelden terwijl we nu onze tegenstanders in alle uithoeken van de provincie moeten opzoeken. Voor let wel; een laag ingedeeld districtteam! Daar kan je alleen maar uit concluderen dat de spoeling klaarblijkelijk steeds dunner wordt. Dat is ook echt zo en gisterenavond bevestigde onze Directeur dat en passant met de mededeling dat het ledenbestand van de NBB wat was opgeschoond en er nu ongeveer 41.000 leden waren.
Dat is al een redelijk geflatteerd cijfer wanneer we naar de samenstelling van het ledenbestand kijken. Door de strikte wens tot ledengroei werd het ledental de afgelopen seizoenen aardig opgekrikt. Iedereen en alles wat op en rond het veld stond moest lid van de NBB worden. Niet spelend lid noemen we dat dan, terwijl in dezelfde periode ook het aantal recreatief spelende leden enorm toenam.
Beide categorieën zijn samen zo'n 11.000 leden groot hetgeen de onthutsende conclusie geeft dat er op dit moment slechts 30.000 competitiespelende leden zijn.
We moeten dus concluderen dat het erg aardig gaat met de top van het Nederlandse basketball, maar dat de basis van die top zo langzamerhand verschrompelt en nog maar de helft beslaat van het zo gewenste aantal van 60.000. Een fikse terugloop dus in plaats van de geambieerde ledenwinst.
Met het piramidemodel in gedachten kan de topsport niet zonder de breedtesport, zij moet immers ergens uit voortkomen, en is het zaak om ons naast alle aandacht voor de top ook structureel op de breedtesport te werpen.
Wat dat betreft gaat het binnen de NBB helemaal niet goed en is de aandacht binnen het Bureau voor de breedtesport praktisch nihil. Klaarblijkelijk is -en dat bevestigde de Directeur ook gisterenavond met de uitspraak dat zijn baan 'wel interessant moet blijven' - Topsport veel en veel leuker om je mee bezig te houden dan breedtesport en de resultaten zijn daar gezien de cijfers ook naar.
Bij het laatste beschikbare financieel overzicht worden de onder het kopje breedtesport binnengekomen gelden (de contributies) razendsnel over voornamelijk Bureaukosten en Topsport verdeeld en zijn de activiteiten op dat vlak eigenlijk zero, tenzij BB-unites als zodanig gezien wordt, nu nog apart begroot.
Daarmee is de scheiding tussen Top - en Breedtesport in Nederland tenminste helder.
Het Bureau, de NBB in Nieuwegein houdt zich met de topsport bezig en is het aan de Rayons om de Breedtesport te onderhouden. Ik stel met name onderhouden omdat de organisatie van de Rayons niet of nauwelijks - alle goede bedoelingen ten spijt - is ingericht om de breedtesport structureel te bevorderen. Daar hebben zij naast de mankracht ook het geld niet voor. Wanneer we de verhouding Topsport -Breedtesport qua ledenaantal heel ruim naar de topsport toe naar 5% - 95% meten, dan zal de financiële verhouding binnen het Bureau omgekeerd evenredig zijn en zal er inclusief Bureaukosten en mankracht pakweg 95% van de beschikbare middelen naar 5 % van het ledental gaan en vice versa. Een uitzichtloze weg dus voor de breedtesport wanneer het van de landelijke Bond afhankelijk is en een schier onmogelijke taak derhalve voor de Rayons.
Het feit dat de Rayonhoofden samen het interim bestuur van de NBB vormen en daar méér dan hun handen aan vol hebben, zal de breedtesportstimulering binnen de Rayons niet echt bevorderen. Toch is het momentum daarvoor aanwezig, tenminste in de meeste grote steden zoals bijvoorbeeld Amsterdam waar de verschillende overheden er veel aan gelegen is, om welke reden dan ook, kids oa. aan het basketballen te krijgen. Om daar gestructureerd op in te spelen lijkt een open kans, die nu niet ten volle wordt aangegrepen, of aan de verenigingen wordt overgelaten, die weer hun eigen problemen kennen.
Naar buiten toe lijkt het met het basketball in Nederland erg goed te gaan, maar nader bezien in het tegendeel waar. Daar moet op kortst mogelijk termijn iets aan gebeuren en daarvoor zal het speerpunt van de NBB dat nu bij de topsport ligt evenrediger over beide segmenten moeten worden verdeeld. Het is evident dat Rayons en NBB wat dit betreft de handen krachtig ineen moeten slaan, waarvoor wellicht zelfs een andere organisatiestructuur noodzakelijk is en middelen anders moeten worden aangewend. Dit zal in mijn ogen de primaire taak van het nieuwe bestuur moeten zijn.
Wanneer de Breedtesport nog langer verwaarloosd wordt, zal ook de nu zo succesvolle topsport het niet lang volhouden omdat daar geen, of onvoldoende, nieuw bloed bijkomt. Daarmee zullen, alle aandacht voor dit segment ten spijt, de behaalde successen niet gehandhaafd, laat staan uitgebreid kunnen worden en zal er sprake zijn van een structurele setback. Bijvoorbeeld omdat een afnemend aantal leden een groeiend topsport budget moet ophoesten en daar wellicht niet langer toe bereid is, met name omdat zij daar zelf geen voordeel aan ontleent.
menno
